Yesterday I went to the Transit & Title Fight show, which reminded me again about how punk rock kids are way more laid back than the anabolic HC kids. I felt relaxed, enjoyed myself and felt as if I could be myself.
I think I even gained a new friend that night.
Tonight I bought leek and on the way home it fell out of my bag, how stupid. I even walked back to look for it and I found it. What a girl's gotta do to get her 17-cent worth leek back. Yep, living the poor life again.
Living on food I stole from work and going to shows I actually can't afford. Hmmmmm :)
Wednesday, November 30, 2011
Sunday, November 27, 2011
Right now I can express myself better in Dutch so this part will be written in Dutch :)
Ik maak me zorgen om mijn werk, vanaf januari zal ik waarschijnlijk minder kunnen werken vanwege de bezuinigingen in de kinderopvang.
Een stukje uit een krantenartikel:
Het demissionair kabinet bezuinigt tot 445 miljoen euro per jaar op kindertoeslag in 2015. In 2012 zal het Rijk nog slechts 5 euro per uur vergoeden op kinderopvang. Dat is 1,10 euro minder dan op dit moment.
Kinderen die drie dagen per week naar de crèche gaan kosten ongeveer 820 euro per persoon per maand. Alle ouders betalen een eigen bijdrage van €60 euro. Ouders die samen 60.000 euro verdienen, gaan voortaan 278 + 60 euro per maand betalen. Dat betekent op jaarbasis 876 euro meer.
In 2011 zal de overheid nog slechts 74% van de kosten voor kinderopvang betalen en het jaar daarna nog minder.
De toeslag werd in 2005 in het leven geroepen zodat meer moeders zouden gaan werken.
Met de voorgenomen bezuinigingen zouden werkende ouders kunnen beslissen dat één ouder voortaan thuis blijft omdat opvang inmiddels te duur is geworden. (Bron: http://www.opzij.nl/Werk-Maatschappij/Werk-Maatschappij-Artikel/Bezuiniging-kinderopvangtreft-werkende-moeders.htm)
€876 op jaarbasis lijkt niet veel maar in de praktijk zie ik nu al het immens grote kindaantal dat vanaf januari thuis zal blijven. "Je bent even goedkoop uit door thuis te blijven met je kind, dan te werken en haar naar de kinderopvang te brengen," zegt een moeder tegen mij. Ook bijna elke dag (ik werk meestal op verschillende locaties) zie ik iemand waarvan het contract niet wordt verlengd of dat iemand een 0-urencontract krijgt.
Het nadeel hiervan is dat je geen zekerheid hebt over het aantal dat je kan werken, je hebt kans dat je 4 dagen kan werken maar ook dat je geeneen dag kan werken. Er kunnen mondelinge beloftes over gedaan worden maar zwart op wit heb je dan gewoon geen poot om op te staan.
De bezuinigingen gaan me gewoon aan het hart. Ik vind mijn werk leuk, peuters kunnen elke dag weer een grote glimlach op mijn gezicht toveren, ze vertellen me een leuk verhaaltje, ze delen hun grote fantasie met mij, ik kan mezelf bij ze zijn. Peuters oordelen niet en leven in het nu. Ik kan me als een idioot gedragen en dat vinden ze dan prachtig. Ze stellen ontzettend veel vragen waarvan ik ze soms moeilijk een antwoord kan geven. Waar is die sliert achter het vliegtuig in de lucht van gemaakt? Waarom kan je nooit in je eigen schaduw staan? Waarom heb jij die dingen in je oor? Mag ik eens voelen? Ze zijn nieuwsgierig naar de wereld om hen heen en vragen daarnaar wat een enorme kracht is. Dat zouden grote mensen ook eens moeten in plaats van zomaar dingen aan te nemen zonder vragen te stellen.
Peuters leven in het heden, ze staan niet zoveel stil bij wat er in de toekomst gebeurt. Ze bouwen een spoorweg voor de trein en de seconde zodra ze het zat zijn, laten ze hun spullen liggen en gaan in het keukentje vadertje en moedertje spelen. Komt het vandaag niet, komt het morgen wel. Door peuters probeer ik zelf ook me te verbinden met mijn 'inner child' wat me gelukkig maakt, want zelf vind ik het ook heerlijk om mee te dansen op de cd van K3 of te helpen bouwen met die immens grote duplo-toren. Dat zal ik ook niet onder stoelen of banken steken.
Naast het feit dat ik geld verdien (wat helaas nou eenmaal moet in deze wereld) met iets wat ik leuk vind om te doen, was ik juist zo blij dat vrouwen in Nederland de kans hadden om ook zichtbaarder te worden in de publieke wereld en in ieder geval de keuze kregen om óók te werken. Dat kan en mag gewoon niet teruggedraaid worden, ik snap (nou ja eigenlijk niet maar daar ga ik een andere keer wel weer op in) dat er bezuinigd moet worden, maar niet op kinderopvang en niet in zulke grote mate.
Laat Mark Rutje het Kutje maar wat minder verdienen, of laat de koningin zelf haar tuin schoffelen, verlaag de hypotheekrenteaftrek, anything.
Nou ja, alhoewel ik gister tegen een vriendin zei dat het wel lijkt alsof everything suddenly sucks, zijn er natuurlijk altijd leuke dingen.
Vrijdag had ik een heel gezellig feestje bij Elnaz thuis, gisteren heb ik voor €3 een lonely planet van Cuba gevonden in de tweedehandswinkel, ook veel kleren weggebracht, ben ik met Krav Maga lessen begonnen en vanavond ga ik met Taliet bij haar vader eten.
Op dit moment lees ik het boek ontvoeringsbericht van Gabriel Garcia Marquez over ontvoerde journalisten in Colombia in de jaren 90.
Ik maak er het beste van en dan ga ik op de vlucht naar Latijns Amerika ;)
Liefs,
Caitlin
Ik maak me zorgen om mijn werk, vanaf januari zal ik waarschijnlijk minder kunnen werken vanwege de bezuinigingen in de kinderopvang.
Een stukje uit een krantenartikel:
Het demissionair kabinet bezuinigt tot 445 miljoen euro per jaar op kindertoeslag in 2015. In 2012 zal het Rijk nog slechts 5 euro per uur vergoeden op kinderopvang. Dat is 1,10 euro minder dan op dit moment.
Kinderen die drie dagen per week naar de crèche gaan kosten ongeveer 820 euro per persoon per maand. Alle ouders betalen een eigen bijdrage van €60 euro. Ouders die samen 60.000 euro verdienen, gaan voortaan 278 + 60 euro per maand betalen. Dat betekent op jaarbasis 876 euro meer.
In 2011 zal de overheid nog slechts 74% van de kosten voor kinderopvang betalen en het jaar daarna nog minder.
De toeslag werd in 2005 in het leven geroepen zodat meer moeders zouden gaan werken.
Met de voorgenomen bezuinigingen zouden werkende ouders kunnen beslissen dat één ouder voortaan thuis blijft omdat opvang inmiddels te duur is geworden. (Bron: http://www.opzij.nl/Werk-Maatschappij/Werk-Maatschappij-Artikel/Bezuiniging-kinderopvangtreft-werkende-moeders.htm)
€876 op jaarbasis lijkt niet veel maar in de praktijk zie ik nu al het immens grote kindaantal dat vanaf januari thuis zal blijven. "Je bent even goedkoop uit door thuis te blijven met je kind, dan te werken en haar naar de kinderopvang te brengen," zegt een moeder tegen mij. Ook bijna elke dag (ik werk meestal op verschillende locaties) zie ik iemand waarvan het contract niet wordt verlengd of dat iemand een 0-urencontract krijgt.
Het nadeel hiervan is dat je geen zekerheid hebt over het aantal dat je kan werken, je hebt kans dat je 4 dagen kan werken maar ook dat je geeneen dag kan werken. Er kunnen mondelinge beloftes over gedaan worden maar zwart op wit heb je dan gewoon geen poot om op te staan.
De bezuinigingen gaan me gewoon aan het hart. Ik vind mijn werk leuk, peuters kunnen elke dag weer een grote glimlach op mijn gezicht toveren, ze vertellen me een leuk verhaaltje, ze delen hun grote fantasie met mij, ik kan mezelf bij ze zijn. Peuters oordelen niet en leven in het nu. Ik kan me als een idioot gedragen en dat vinden ze dan prachtig. Ze stellen ontzettend veel vragen waarvan ik ze soms moeilijk een antwoord kan geven. Waar is die sliert achter het vliegtuig in de lucht van gemaakt? Waarom kan je nooit in je eigen schaduw staan? Waarom heb jij die dingen in je oor? Mag ik eens voelen? Ze zijn nieuwsgierig naar de wereld om hen heen en vragen daarnaar wat een enorme kracht is. Dat zouden grote mensen ook eens moeten in plaats van zomaar dingen aan te nemen zonder vragen te stellen.
Peuters leven in het heden, ze staan niet zoveel stil bij wat er in de toekomst gebeurt. Ze bouwen een spoorweg voor de trein en de seconde zodra ze het zat zijn, laten ze hun spullen liggen en gaan in het keukentje vadertje en moedertje spelen. Komt het vandaag niet, komt het morgen wel. Door peuters probeer ik zelf ook me te verbinden met mijn 'inner child' wat me gelukkig maakt, want zelf vind ik het ook heerlijk om mee te dansen op de cd van K3 of te helpen bouwen met die immens grote duplo-toren. Dat zal ik ook niet onder stoelen of banken steken.
Naast het feit dat ik geld verdien (wat helaas nou eenmaal moet in deze wereld) met iets wat ik leuk vind om te doen, was ik juist zo blij dat vrouwen in Nederland de kans hadden om ook zichtbaarder te worden in de publieke wereld en in ieder geval de keuze kregen om óók te werken. Dat kan en mag gewoon niet teruggedraaid worden, ik snap (nou ja eigenlijk niet maar daar ga ik een andere keer wel weer op in) dat er bezuinigd moet worden, maar niet op kinderopvang en niet in zulke grote mate.
Laat Mark Rutje het Kutje maar wat minder verdienen, of laat de koningin zelf haar tuin schoffelen, verlaag de hypotheekrenteaftrek, anything.
Nou ja, alhoewel ik gister tegen een vriendin zei dat het wel lijkt alsof everything suddenly sucks, zijn er natuurlijk altijd leuke dingen.
Vrijdag had ik een heel gezellig feestje bij Elnaz thuis, gisteren heb ik voor €3 een lonely planet van Cuba gevonden in de tweedehandswinkel, ook veel kleren weggebracht, ben ik met Krav Maga lessen begonnen en vanavond ga ik met Taliet bij haar vader eten.
Op dit moment lees ik het boek ontvoeringsbericht van Gabriel Garcia Marquez over ontvoerde journalisten in Colombia in de jaren 90.
Ik maak er het beste van en dan ga ik op de vlucht naar Latijns Amerika ;)
Liefs,
Caitlin
Subscribe to:
Comments (Atom)